Sino Ako?
- "Hi, Me!"
- Davao City, Philippines
- "Hi, Me!" coz my name is Hayme and I still am getting to know myself. A Medical student. A geek. A hopeless romantic. Gay. Single since being out. Single since birth for that matter. Accompany me as I redefine myself.
Friday, January 7, 2011
Analytical Sex
Sabi ng mga kaibigan ko na masyado daw akong SPO. That stands for Sexually-Pre-Occupied. Napansin ko na rin ito sa sarili ko noon-noon pa. Napakabilis ng pick-up ko sa mga green jokes. Halos lahat na lang ata ng bagay eh kaya kong lapatan ng sexual innuendo. Masyado rin akong mahilig sa pornography. Minsan napapaisip ako kung mayroon na akong psychological addiction sa porn. Halos everytime kasing mayroon akong free time eh porn ang naiisip ko giving credence to the "fact" na men can't go without thinking about sex for more than 6 seconds.
Naikwento ko na yung unang beses akong nakapanuod ng porn. Iyon yung pina-watch sa akin ng pinsan kong naging bakla kalaunan ang isang smut movie noong sampung taong gulang pa lamang ako. Mula noon ay naging sex-curious na ako.
Sa sobrang SPO ko eh memoryado ko na ata mga pangalan ng mga pornstars sa industriya ng Hollywood mapa 90s man ito hanggang sa pinakabagong mga modelo ng 2010. Kung mayroon kasi akong nagugustuhang porn star eh ginu-google ko ang iba pa nilang mga movies and roles mapa-pornographic man ito oh hindi. Paminsan nga'y mas naaaliw akong panuorin yung mga videos nilang amateur ang dating, yun bang sila mismo ng mga ka-relasyon nila ang kumukuha.
Kung dati sa anu-anong porn lang ako mahilig, ngayon eh mas may preference na ako sa mga amateur videos at sa mga tipong reality-porn kung tawagin ko. Sa amateur videos kasi eh mas nakikitaan mo ng truth-value ang bawat halinghing ng magsyota habang into-the-moment silang dalawa. Mas erotic panuorin at pakinggan. The same truth-value ang nahanap ko rin sa mga reality-porn. Ako lang ang nag-coin sa term na iyan, kung may lehitimo mang terminolohiya sa genre na iyan ay paki-inform na lang ako. By reality-porn, mini-mean ko ay ang Sean Cody, Corbin Fisher, Straight Guys for Gay Eyes, Boy Gusher and the like. Yung tipong maguumpisa ang mga modelo bilang first-time pornographic actors at habang sila ay tumatagal sa industriya ay nakikitaan mo sila ng improvement. Ewan. Madi-decipher mo na yung kung ano yung acting at kung anong reaction nila ang totoo. Siguro masyado lang akong observant o di kaya marahil eh ganoon na sila kagaling umarte at pati ako'y nalilinlang na nila. Hehe. Whatever man eh mas na a-arouse ako sa ganyang tipong porn.
Mas mahilig din ako sa blowjobs. Na-mention ko na bang kahit sa straight porn eh naeengganyo din akong manuod? Yes. Basta may lalaki, game ako. Haha. Anyway, balik tayo sa blowjobs... Mas erotic para sa akin ang blowjobs. Kung tutuusin kasi, mas may erotic value sa akin yung hahayaan mong i-subject sa "danger" yung ari mo. Kung isipin kasi ng karamihan eh mas nakakaangat ang lalaki sa babae kung ibo-blowjob ng girl ang guy. But pause and think, hindi ba nasa babae ang dominance pag nagpe-perform ng blowjob? She could hurt the guy kaya! And the fact that she doesn't and instead pleasures him with her teeth-laden mouth and allows her guy to play a pseudo-dominant role, I reckon that is where I derive the sexual-mental-psychological pleasure from the act. Hahaha. Nagiging analytical na ba ako? Hayaan niyo na.
Kayo ba? Sa anong genre ng porn kayo mahilig?
The "G" Word
Out na ako sa parents ko. Noong pasko lang. Pero dahil ito sa isang post ko sa FB saying out loud na pagod na akong maging closet-gay na nabasa naman ng isang tita ko sa States na siya namang naging laman ng isang long distance call para sa nanay ko mula sa tita ko. Long story cut short...alam na ng immediate family ko na gay ako.
Actually, noong 2005 ko pang sinabi sa nanay ko na gay ako. Isinulat ko sa birthday card ng nanay ko yung aking admission. Natuwa naman ako na hindi ako tinakwil ng nanay ko at tinupad niya naman yung inihiling kong huwag munang ipaalam sa tatay ko aking sikreto. Naging understanding naman si nanay.
Wala gaanong nagbago sa amin mula noong confession kong dinaan sa sulat. Ni walang confrontation at ma-dramang hugs and kisses na naganap. Isang simpleng text lang na "Okay. I understand." Sa tatlong mga salita eh nakontento na ako at nabuksan din ang hawlang kumulong sa akin na siyang ako rin ang may gawa.
Mula noon eh mas naging less of a personal issue sa akin ang pagiging gay ko. Mas naging open ako sa mga friends ko. Napagsabihan ko rin ang mga matatalik kong mga kaibigan na buong puso't kaluluwa naman akong tinanggap sabay sabing matagal na nilang alam. Ganyan ang totoong mga kaibigan. Tanggap ka kung sino ka man. Buo ka man oh kulang.
Pero naging mahirap pa rin ang pakikisalamuha ko sa dalawa kong kapatid na babae. Higit din akong naging aware sa pagiging closey-close ng aking ama sa akin.
You see, ang pamilya namin ay, sa lack of better words, civil lang sa isa't-isa. Yung tipong walang pakialamanan sa buhay ng isa't-isa. Honest...ni walang halong joke. Basta ba't nasa bahay ka sa tamang oras, oh nagpaalam na mahuhuli ka sa hapunan, malinisan mo kuwarto mo, wag mag-uwi ng pulang class card, um-attend sa mga family reunions...swak na ang role mo bilang parte ng pamilya.
Di ko na ma-trace kung bakit naging ganito kaming pamilya. Marahil nad-ugat ito sa uri ng trabaho ng mga magulang ko. Ang tatay ko, bilang bread-winner, ay simula't sapul ay sa malayong lugar nadidestino makapagtrabaho lang at makauwi ng relatively mataas na sahod. Noong nasa elementarya pa lamang ako eh dalawang aarw sa linggo ko lang makita si tatay, Biyernes ng gabi hanggang Linggo ng gabi. Maaga siyang umaalis ng bahay Lunes ng umaga para di mahuli sa trabahong apat na oras pa ang layo. Nagtuloy-tuloy ito hanggang nag kolehiyo ako.
Si nanay naman ay isang achiever. Valedictorian siya nung elementarya. Salutatorian siya noong hayskul at naging valedictorian sana kung hindi lang naging anak ng prinsipal ang first honor nila. Magnacumlaude din siya sa Mapua sa kursong Electrical Engineering. In short, pinalaki niya kaming ang buong kaharap mag-gabi ay ang aming notes, assingments at libro. Noong nasa Nursery ako at di ko maisaulo ang "Father's Garden Tools" (nagbabadyang omen sa kabaklaan ko) ay kinurot niya ako ng kinurot hanggang puwede na akong kabitan ng hikaw sa tenga. Noong nasa fourth grade ako, nasa Honor's Class ako ng Ateneo, hindi ko maintindihan ang pinagkaiba ng Present Progressive Tense sa Present Perfect Progressive Tense eh ginawa niyang styrofoam ang mga binti ko. Tinesting lang ni mama kung tatagos ba sa balat ng binti ko ang machine-sharpened Mongol Pencil No.2. Siguro naman you get the picture. Ang nanay ko ay perfectionist. Kung ano gusto niya, siyang nasusunod. Ang utos ng reyna ay di puwedeng mabali, ika-nga.
Sa mga kondisyong ito nagmula ang pagiging "civil" namin sa isa't-isa. Hindi kami sanay mag halik-goodbye, mag-hug pagpasok ng bahay, let alone mag "I Love You" sa isa't-isa. Oo, nagbabatian naman kami kapag birthday at tuwing Pasko at New Year pero s aibang mga special occasions eh masusurprise na lang kami. May boquet of roses na lang na mala-kabuting susulpot sa dining table. Wedding Anniversary pala nila. Di naman alam. Bigla na lang may handaan at mga bisita ni Papa mula sa opisina (na di ko rin naman kilala by name). Yun pala na promote si Papa or something. Di namin alam. Minsan ilang araw mawawala't di umuuwi si Papa. Yun pala may conference sa Manila. Di rin namin alam. Uuwi ng Bohol si Papa, akala namin conference na naman tapos biglang namatay na pala si Lolo. Di namin alam. Ni di man lang namin alam na matagal na pala siyang diabetic at labas-pasok sa ospital sanhi ng naimpeksiyong Foley's catheter.
For short...HINDI KAMI CLOSE.
Kaya nga naman mas naging okay sa aking sarilihin ang gayness ko. Pero di sa lahat ng panahon ito nari-realize. Maraming beses naring nabuksan gn kapatid ko ang stack ko of porn videos sa isang tagong folder sa C:\Windows\system32. Computer Science kasi kurso niya. Di ko yun na-count into the equation nung naisipan kong doon itago ang mga iyon. Mangilang beses na ring nakita ng isa ko pang kapatid ang mga cut-outs at printed colored-pics ko ng mga nakahubad na matipunong mga modelo. Ilang beses niya na ring narinig ang explanation kong para ito sa Home Eduction Class...gagawing collage. Minsan rin sa kotse, bigla ko na lang sasabayan si Jaya, Regine, Celine at Mariah sa radyo. Nakakalimutan kong si Papa pala ang nagmamaneho.
Hindi rin naman sila naging totally clueless. Kaya marahil na accept na nila ako paunti-unti. Nakatulong na rin malamang ang pagiging (with all humility) matalino naming mag-anak. Liberated kami. Ang nanay at tatay ko eh Katoliko. Ang bunso naming kapatid ay nagpa-baptize sa Methodist church. Ang isa eh di ko mawari ang relihiyon. Ako nama'y dumaan sa atheist stage at pagiging agnostic matapos iyon. Nagbalik loob naman na ako pero ako parin ay No-Religious Affiliation to this day.
Basta. Ang haba na. Ang gusto ko lang sabihin eh, masaya ako at out na ako sa pamilya ko. Di man kami perpektong pamilya, pamilya parin kami kung tutuusin. Para sa iba diyan na hindi pa out, huwag magmadali. Iyan ay isang time-requiring process. Mangangailangan ka ng matinding sakripisyo, tatag ng loob at isipan, mga emotional outlet at support system of friends. Kung wala ka nito, naku, ABORT-ABORT ang pag-a-out. Baka di mo kayanin. Oo, nandyan na ako sa pagpapakatotoo sa sarili mo, pero mas importante yung kaya mo nang harapin ang responsibilidad at kahihinatnan ng katotohanang haharapin mo. Dapat maabot mo sa sarili mong oras at sikap yung realization na ikaw ay hindi abnormal, hindi mo kasalanan ang pagiging bakla, hindi kasalanan ang pagiging bakla at higit sa lahat, IKAW AY BAKLA.
Actually, noong 2005 ko pang sinabi sa nanay ko na gay ako. Isinulat ko sa birthday card ng nanay ko yung aking admission. Natuwa naman ako na hindi ako tinakwil ng nanay ko at tinupad niya naman yung inihiling kong huwag munang ipaalam sa tatay ko aking sikreto. Naging understanding naman si nanay.
Wala gaanong nagbago sa amin mula noong confession kong dinaan sa sulat. Ni walang confrontation at ma-dramang hugs and kisses na naganap. Isang simpleng text lang na "Okay. I understand." Sa tatlong mga salita eh nakontento na ako at nabuksan din ang hawlang kumulong sa akin na siyang ako rin ang may gawa.
Mula noon eh mas naging less of a personal issue sa akin ang pagiging gay ko. Mas naging open ako sa mga friends ko. Napagsabihan ko rin ang mga matatalik kong mga kaibigan na buong puso't kaluluwa naman akong tinanggap sabay sabing matagal na nilang alam. Ganyan ang totoong mga kaibigan. Tanggap ka kung sino ka man. Buo ka man oh kulang.
Pero naging mahirap pa rin ang pakikisalamuha ko sa dalawa kong kapatid na babae. Higit din akong naging aware sa pagiging closey-close ng aking ama sa akin.
You see, ang pamilya namin ay, sa lack of better words, civil lang sa isa't-isa. Yung tipong walang pakialamanan sa buhay ng isa't-isa. Honest...ni walang halong joke. Basta ba't nasa bahay ka sa tamang oras, oh nagpaalam na mahuhuli ka sa hapunan, malinisan mo kuwarto mo, wag mag-uwi ng pulang class card, um-attend sa mga family reunions...swak na ang role mo bilang parte ng pamilya.
Di ko na ma-trace kung bakit naging ganito kaming pamilya. Marahil nad-ugat ito sa uri ng trabaho ng mga magulang ko. Ang tatay ko, bilang bread-winner, ay simula't sapul ay sa malayong lugar nadidestino makapagtrabaho lang at makauwi ng relatively mataas na sahod. Noong nasa elementarya pa lamang ako eh dalawang aarw sa linggo ko lang makita si tatay, Biyernes ng gabi hanggang Linggo ng gabi. Maaga siyang umaalis ng bahay Lunes ng umaga para di mahuli sa trabahong apat na oras pa ang layo. Nagtuloy-tuloy ito hanggang nag kolehiyo ako.
Si nanay naman ay isang achiever. Valedictorian siya nung elementarya. Salutatorian siya noong hayskul at naging valedictorian sana kung hindi lang naging anak ng prinsipal ang first honor nila. Magnacumlaude din siya sa Mapua sa kursong Electrical Engineering. In short, pinalaki niya kaming ang buong kaharap mag-gabi ay ang aming notes, assingments at libro. Noong nasa Nursery ako at di ko maisaulo ang "Father's Garden Tools" (nagbabadyang omen sa kabaklaan ko) ay kinurot niya ako ng kinurot hanggang puwede na akong kabitan ng hikaw sa tenga. Noong nasa fourth grade ako, nasa Honor's Class ako ng Ateneo, hindi ko maintindihan ang pinagkaiba ng Present Progressive Tense sa Present Perfect Progressive Tense eh ginawa niyang styrofoam ang mga binti ko. Tinesting lang ni mama kung tatagos ba sa balat ng binti ko ang machine-sharpened Mongol Pencil No.2. Siguro naman you get the picture. Ang nanay ko ay perfectionist. Kung ano gusto niya, siyang nasusunod. Ang utos ng reyna ay di puwedeng mabali, ika-nga.
Sa mga kondisyong ito nagmula ang pagiging "civil" namin sa isa't-isa. Hindi kami sanay mag halik-goodbye, mag-hug pagpasok ng bahay, let alone mag "I Love You" sa isa't-isa. Oo, nagbabatian naman kami kapag birthday at tuwing Pasko at New Year pero s aibang mga special occasions eh masusurprise na lang kami. May boquet of roses na lang na mala-kabuting susulpot sa dining table. Wedding Anniversary pala nila. Di naman alam. Bigla na lang may handaan at mga bisita ni Papa mula sa opisina (na di ko rin naman kilala by name). Yun pala na promote si Papa or something. Di namin alam. Minsan ilang araw mawawala't di umuuwi si Papa. Yun pala may conference sa Manila. Di rin namin alam. Uuwi ng Bohol si Papa, akala namin conference na naman tapos biglang namatay na pala si Lolo. Di namin alam. Ni di man lang namin alam na matagal na pala siyang diabetic at labas-pasok sa ospital sanhi ng naimpeksiyong Foley's catheter.
For short...HINDI KAMI CLOSE.
Kaya nga naman mas naging okay sa aking sarilihin ang gayness ko. Pero di sa lahat ng panahon ito nari-realize. Maraming beses naring nabuksan gn kapatid ko ang stack ko of porn videos sa isang tagong folder sa C:\Windows\system32. Computer Science kasi kurso niya. Di ko yun na-count into the equation nung naisipan kong doon itago ang mga iyon. Mangilang beses na ring nakita ng isa ko pang kapatid ang mga cut-outs at printed colored-pics ko ng mga nakahubad na matipunong mga modelo. Ilang beses niya na ring narinig ang explanation kong para ito sa Home Eduction Class...gagawing collage. Minsan rin sa kotse, bigla ko na lang sasabayan si Jaya, Regine, Celine at Mariah sa radyo. Nakakalimutan kong si Papa pala ang nagmamaneho.
Hindi rin naman sila naging totally clueless. Kaya marahil na accept na nila ako paunti-unti. Nakatulong na rin malamang ang pagiging (with all humility) matalino naming mag-anak. Liberated kami. Ang nanay at tatay ko eh Katoliko. Ang bunso naming kapatid ay nagpa-baptize sa Methodist church. Ang isa eh di ko mawari ang relihiyon. Ako nama'y dumaan sa atheist stage at pagiging agnostic matapos iyon. Nagbalik loob naman na ako pero ako parin ay No-Religious Affiliation to this day.
Basta. Ang haba na. Ang gusto ko lang sabihin eh, masaya ako at out na ako sa pamilya ko. Di man kami perpektong pamilya, pamilya parin kami kung tutuusin. Para sa iba diyan na hindi pa out, huwag magmadali. Iyan ay isang time-requiring process. Mangangailangan ka ng matinding sakripisyo, tatag ng loob at isipan, mga emotional outlet at support system of friends. Kung wala ka nito, naku, ABORT-ABORT ang pag-a-out. Baka di mo kayanin. Oo, nandyan na ako sa pagpapakatotoo sa sarili mo, pero mas importante yung kaya mo nang harapin ang responsibilidad at kahihinatnan ng katotohanang haharapin mo. Dapat maabot mo sa sarili mong oras at sikap yung realization na ikaw ay hindi abnormal, hindi mo kasalanan ang pagiging bakla, hindi kasalanan ang pagiging bakla at higit sa lahat, IKAW AY BAKLA.
Tuesday, January 4, 2011
Surgery
Unang week pa lang ng 2011 at may nakaambang muling Surgery quiz sa Huwebes ng alas-otso ng umaga. Di na sila nakontento at talagang unang subject pa ha!
Thyroid and Parathyroid ang topic. Nakakaisang pahina pa lang ako sa twenty pages ko. AT!!! Take note, naka 3 columns, Arial Narrow, Font size 7 ang aking print-out. 124 pages kasi ata siya sa libro. Nag-fi-feeling lang ako na iikli yung babasahin ko pag pinaliitan ko yung font galore. Haha.
O siya. Hanggang dito na muna. Busy-busyhan ang Kuya Hayme. Baka di na uli maka-pag-post this week.
Kamilla, thanks for always reading. Gaganti ako ng comment sa blog mo anytime soon.
Thyroid and Parathyroid ang topic. Nakakaisang pahina pa lang ako sa twenty pages ko. AT!!! Take note, naka 3 columns, Arial Narrow, Font size 7 ang aking print-out. 124 pages kasi ata siya sa libro. Nag-fi-feeling lang ako na iikli yung babasahin ko pag pinaliitan ko yung font galore. Haha.
O siya. Hanggang dito na muna. Busy-busyhan ang Kuya Hayme. Baka di na uli maka-pag-post this week.
Kamilla, thanks for always reading. Gaganti ako ng comment sa blog mo anytime soon.
Monday, January 3, 2011
Topics for the Day
Oo, ganito talaga ako magsulat, pasanga-sanga, segue-dito-segue-doon aking style. Actually, wala naman talagang style. Sadya nga lang walang direksyon aking pagsulat. Dati na ako ganito, walang malinaw na patutunguhan kaya please bear with me.
TOPIC 1:
Unang araw ngayon ng klase sa 2011. Midterms na namin. 76 lang nakuha ko sa Surgery. 3 points lower ito sa dapat kong makuhang grado kasi 71 lang ako for the first semester. Sa Medicine kasi, ang subjects eh worth 1 full year. Ang grado mo sa first semester ay 50% lang baga. Ang ibig sabihan lang noon eh dapat magka-79 ako ngayong pangalawang Sem kung ayaw ko ma-belong sa lower batch. Ayaw ko sa current batch ng first years. Ewan, di ko sila feel for no apparent reason. Marahil ay na-develop na sa akin ang superiority complex sa kadahilanang ka-batch ko naman talaga ang iba sa kanila noong kolehiyo at ngayon second year Medicine student na ako (meaning, ahead sa kanila) eh ayaw ko magpa-under sa kanila. May sense ba yun? Umeepal lang talaga ako. Lumaki na marahil ang ulo ko. Ang tawag ni Dr. Single-Genius dun eh Pneumocephalus o ang pagkakaroon ng hangin sa utak. Hahahaha. Oo, pati ang mga doktor na mentors namin marunong mag-joke. Ibang lebel nga lang yung humor nila.
OMG. Tingnan mo nga naman. Exhibit A na yang paragraph sa itaas. Ebidensiya sa kawalan ko ng coherence. Yung tipong walang paroroonan ang tinatakbo ng isip ko na nag-re-reflect sa nasusulat ko. Wahaha.
TOPIC 2:
Nanunuod ako ng Mara Clara sa pagsulat ko sa post na ito. Napanuod ko kasi sa YouTube nuong biyernes habang nag-aantay sa bagong taon ang uploaded videos ni Christian. Siya yung loveteam ni Mara sa seryeng ito. Hindi pa siya lumalabas sa gabing ito. Oo, pwersahang panunuod ito para lamang masulyapan ko ang ka-pogian ni Albie CasiƱo na sa serye ay gumaganap bilang Christian Toralba. Napunuod ko naman ang orihinal na serye nina Gladys at Juday pero wala akong maalalang tugma sa role ni Albie.
SHET...andyan na siya!!! Wait lang... Worry-worrihan si Kuya Albie kasi absent si Mara. Commercial agad? Well, ngayon nanghihingi ng donasyon si Papa Christian para kay Mara. Bongga ang Kiray ha! Hahahaha!
Anyhooo. Ayun na nga, ang Christian na naalala ko eh si Kristofer na ngayo'y asawa na ni Gladys. Segue na naman ako. Si Papa Albie, ay mag-e-18 na pala ngayong taon. Yes! Legal na soon! Hahaha. Hayaan niyo na akong malulon sa pantasya. Once lang. Hehe. And take note, si Papa eh naka 4 GFs na daw. Nakasulat yan sa Wikipedia page niya ha. Haha. Habang ina-await ko ang next scene niya...heto na muna...mga photos ni Papa Albie from Google.
TOPIC 3:
May babasa pa kaya sa topic 3 ko matapos yung mga delicious pics ni Papa Albie? Anyway, ang pangatlong topic ko eh medyo maselan. Feel ko makakasakit ako or something. Sadya naman kasi akong makati at malandi. At sa kadahilanang ako nga eh virgin pa sa edad na 24-turning-25-soon eh kaya ko nagawa or naisipang gawin ang i-re-reveal ko sa third topic ko. Ngayon pa lang, mag-so-sorry na ako sa kung sino mang matatamaan. Kung ikaw man yun, sorry ha! Malandi lang talaga ang Kuya Hayme mo.
Ganito yun:
Yung isa kong kaibigan from highschool ay mami-meet ko na uli after so long. Sa naaalala ko, siya ang unang guy friend ko na nakaalam na gay ako via Friendster. Nabasa ko kasi yung coming-out post niya sa Friendster blog niya noong nasa kolehiyo pa kami at sobrang heart-felt yung pag-come-out niya kaya nag-come-out narin ako sa kanya. Hay naku. Aabutin tayo ng siyam-siyam pag ganito ako mag-kwento. Suffice to say na close kami, as in yung tipong marami akong alam sa buhay ng kaibigan kong ito.
Si friend, itago natin sa pangalang Jet, eh umuwi para magbakasyon. Ilang beses na akong inaya ni Jet makipag-sexball dati. Kahit close kami ni Jet eh never ko siyang pinagbigyan hindi dahil sa nahihiya ako sa kanya ngunit dahil gusto kong i-preserve yung chaste naming pagkakaibigan. Oo, mehganun! Dalawang araw lang si Jet mananatili sa siyudad at sa unang gabi ng reunion namin eh nag-offer na yung isa naming batchmate na sa kanila na makitulog si Jet. Bulilyaso na yung plano ko until naisip ko na "Hey, why not maki-sleep-over narin ako kina batchmate?". Di naman siguro ako paghihinalaan ng masama kasi normal naman yung gagawin ko at mangilang beses na kaming nag-sli-sleep-over sa kina batchmate nung nasa highschool pa kami.
Meron kasi akong itim na balak. No, not really that bad pero sa puntong ito, matapos itong maudlot eh naisip kong medyo ikinakahiya ko ang kinonive ko na plano.
Plinano kong hilingin kay Jet na i-blowjob ko siya. Ayan. Nasabi ko rin. Naghanap pa ako ng tiyempong mainam nang di ako makitaan ng kalandian pero wala talaga eh. Ayan, nasabi ko rin. Mahirap para sa akin sabihin iyan kasi it sounds SO DESPERATE. Pero, let ME face the awful truth. Talaga nga namang desperado na ako. Gustong-gusto ko na kasi talaga magka-experience. I know, so lame ko noh?
So anyway, ayun na nga. Matapos yung reunion namin eh nakauwi na kami ni Jet sa bahay ni batchmate. Dahil may kasama kaming isa pang bebot naming batchmate, sa mattress sa floor kami magkatabing nahiga ni Jet. Ilang beses ko ring plinano kung paano ako hihirit ng blowjob kay Jet. Open-minded naman kasi at bihasa na itong si Jet sa gay sex kaya I selfishly thought na madali ko siyang mapapa-Oo. We started talking. Atat na akong i-bring-up ang topic pero kasi gising pa si bebot na batchmate kaya pilit kong pinagliliban hanggang nga sa si Jet na mismo ang nagpaalam na matutulog na siya kasi maaga pa nga raw yung lakad niya kinaumagahan. Haysh. Napabuntong hininga na lang ako kasi nga nawalan narin ako ng confidence nung mga oras na iyon.
I let everything stop na at that point nung humikab na si Jet. Nakahanap ako ng rasong huwag na ituloy ang balak ko. Biglang nasilaw ako sa cellphone ni Jet na noo'y pumapagitna sa amin. May nag-text sa kanya. Buong gabi siyang may ka-text, di ko alam kung sino. Mga followers ata ng blog niya. Tumalikod si Jet sa akin at nakita kong matapos siyang mag-reply sa mga ka-text niya eh kinuha niya na naman ang phone niya at nag-text pa ng isa pang mensahe. Kinulit ko siya. Pa-embrace akong kumandong kay Jet at di sinasadya kong nabasa ang sinulat nito sa text.
Marahil ay di ko na dapat isulat yung laman ng text. Invasion of privacy na kasi. Tama na iyong nabasa ko yung text niya by chance. Kung naging rason ko man earlier ang antok ni Jet para ihinto ang plano, ngayon eh nagka-kongkretong dahilan na ako upang talagang putulin ko ang balak kong nagmula sa libog. Sa isang text niyang iyon eh napagalaman kong di pa pala over si Jet sa kanyang ex. Di na dapat ako manghimasok sa buhay pag-ibig ni Jet. Masyado nang kumplikado. Ayaw ko namang hadlangan ko pa ang malabo na ngang chance na magkabalikan sila.
Kinabukasan eh sa aming bahay na nakitulog si Jet. Tinadhana naman ata ni Lord na may kasama na naman siyang bebot naming batchmate na s aaming bahay na rin makikitulog kasi nga ang layo pa ng bahay nila at alam naming aabutin kami ng madaling araw sa huling hirit naming batch reunion. Buti n lang talaga kay bebot batchmate number 2 kasi kung hindi ay baka pinanghinaan na naman ako ng moral fiber at muling ipagpatuloy ang maitim kong balak. Walang nangyari though. Buti na lang. Di ko narin nagawang aminin kay Jet na may binabalak nga ako.
Hanggang dito na lang siguro.
Kung mabasa mo man ito Jet. Sorry ha. Sorry dahil naging marupok ako. Sorry kung naging mababa ang tingin ko sa pagkakaibigan natin. Pasensiya na. Nilibugan lang.
TOPIC 1:
Unang araw ngayon ng klase sa 2011. Midterms na namin. 76 lang nakuha ko sa Surgery. 3 points lower ito sa dapat kong makuhang grado kasi 71 lang ako for the first semester. Sa Medicine kasi, ang subjects eh worth 1 full year. Ang grado mo sa first semester ay 50% lang baga. Ang ibig sabihan lang noon eh dapat magka-79 ako ngayong pangalawang Sem kung ayaw ko ma-belong sa lower batch. Ayaw ko sa current batch ng first years. Ewan, di ko sila feel for no apparent reason. Marahil ay na-develop na sa akin ang superiority complex sa kadahilanang ka-batch ko naman talaga ang iba sa kanila noong kolehiyo at ngayon second year Medicine student na ako (meaning, ahead sa kanila) eh ayaw ko magpa-under sa kanila. May sense ba yun? Umeepal lang talaga ako. Lumaki na marahil ang ulo ko. Ang tawag ni Dr. Single-Genius dun eh Pneumocephalus o ang pagkakaroon ng hangin sa utak. Hahahaha. Oo, pati ang mga doktor na mentors namin marunong mag-joke. Ibang lebel nga lang yung humor nila.
OMG. Tingnan mo nga naman. Exhibit A na yang paragraph sa itaas. Ebidensiya sa kawalan ko ng coherence. Yung tipong walang paroroonan ang tinatakbo ng isip ko na nag-re-reflect sa nasusulat ko. Wahaha.
TOPIC 2:
Nanunuod ako ng Mara Clara sa pagsulat ko sa post na ito. Napanuod ko kasi sa YouTube nuong biyernes habang nag-aantay sa bagong taon ang uploaded videos ni Christian. Siya yung loveteam ni Mara sa seryeng ito. Hindi pa siya lumalabas sa gabing ito. Oo, pwersahang panunuod ito para lamang masulyapan ko ang ka-pogian ni Albie CasiƱo na sa serye ay gumaganap bilang Christian Toralba. Napunuod ko naman ang orihinal na serye nina Gladys at Juday pero wala akong maalalang tugma sa role ni Albie.
SHET...andyan na siya!!! Wait lang... Worry-worrihan si Kuya Albie kasi absent si Mara. Commercial agad? Well, ngayon nanghihingi ng donasyon si Papa Christian para kay Mara. Bongga ang Kiray ha! Hahahaha!
Anyhooo. Ayun na nga, ang Christian na naalala ko eh si Kristofer na ngayo'y asawa na ni Gladys. Segue na naman ako. Si Papa Albie, ay mag-e-18 na pala ngayong taon. Yes! Legal na soon! Hahaha. Hayaan niyo na akong malulon sa pantasya. Once lang. Hehe. And take note, si Papa eh naka 4 GFs na daw. Nakasulat yan sa Wikipedia page niya ha. Haha. Habang ina-await ko ang next scene niya...heto na muna...mga photos ni Papa Albie from Google.
TOPIC 3:
May babasa pa kaya sa topic 3 ko matapos yung mga delicious pics ni Papa Albie? Anyway, ang pangatlong topic ko eh medyo maselan. Feel ko makakasakit ako or something. Sadya naman kasi akong makati at malandi. At sa kadahilanang ako nga eh virgin pa sa edad na 24-turning-25-soon eh kaya ko nagawa or naisipang gawin ang i-re-reveal ko sa third topic ko. Ngayon pa lang, mag-so-sorry na ako sa kung sino mang matatamaan. Kung ikaw man yun, sorry ha! Malandi lang talaga ang Kuya Hayme mo.
Ganito yun:
Yung isa kong kaibigan from highschool ay mami-meet ko na uli after so long. Sa naaalala ko, siya ang unang guy friend ko na nakaalam na gay ako via Friendster. Nabasa ko kasi yung coming-out post niya sa Friendster blog niya noong nasa kolehiyo pa kami at sobrang heart-felt yung pag-come-out niya kaya nag-come-out narin ako sa kanya. Hay naku. Aabutin tayo ng siyam-siyam pag ganito ako mag-kwento. Suffice to say na close kami, as in yung tipong marami akong alam sa buhay ng kaibigan kong ito.
Si friend, itago natin sa pangalang Jet, eh umuwi para magbakasyon. Ilang beses na akong inaya ni Jet makipag-sexball dati. Kahit close kami ni Jet eh never ko siyang pinagbigyan hindi dahil sa nahihiya ako sa kanya ngunit dahil gusto kong i-preserve yung chaste naming pagkakaibigan. Oo, mehganun! Dalawang araw lang si Jet mananatili sa siyudad at sa unang gabi ng reunion namin eh nag-offer na yung isa naming batchmate na sa kanila na makitulog si Jet. Bulilyaso na yung plano ko until naisip ko na "Hey, why not maki-sleep-over narin ako kina batchmate?". Di naman siguro ako paghihinalaan ng masama kasi normal naman yung gagawin ko at mangilang beses na kaming nag-sli-sleep-over sa kina batchmate nung nasa highschool pa kami.
Meron kasi akong itim na balak. No, not really that bad pero sa puntong ito, matapos itong maudlot eh naisip kong medyo ikinakahiya ko ang kinonive ko na plano.
Plinano kong hilingin kay Jet na i-blowjob ko siya. Ayan. Nasabi ko rin. Naghanap pa ako ng tiyempong mainam nang di ako makitaan ng kalandian pero wala talaga eh. Ayan, nasabi ko rin. Mahirap para sa akin sabihin iyan kasi it sounds SO DESPERATE. Pero, let ME face the awful truth. Talaga nga namang desperado na ako. Gustong-gusto ko na kasi talaga magka-experience. I know, so lame ko noh?
So anyway, ayun na nga. Matapos yung reunion namin eh nakauwi na kami ni Jet sa bahay ni batchmate. Dahil may kasama kaming isa pang bebot naming batchmate, sa mattress sa floor kami magkatabing nahiga ni Jet. Ilang beses ko ring plinano kung paano ako hihirit ng blowjob kay Jet. Open-minded naman kasi at bihasa na itong si Jet sa gay sex kaya I selfishly thought na madali ko siyang mapapa-Oo. We started talking. Atat na akong i-bring-up ang topic pero kasi gising pa si bebot na batchmate kaya pilit kong pinagliliban hanggang nga sa si Jet na mismo ang nagpaalam na matutulog na siya kasi maaga pa nga raw yung lakad niya kinaumagahan. Haysh. Napabuntong hininga na lang ako kasi nga nawalan narin ako ng confidence nung mga oras na iyon.
I let everything stop na at that point nung humikab na si Jet. Nakahanap ako ng rasong huwag na ituloy ang balak ko. Biglang nasilaw ako sa cellphone ni Jet na noo'y pumapagitna sa amin. May nag-text sa kanya. Buong gabi siyang may ka-text, di ko alam kung sino. Mga followers ata ng blog niya. Tumalikod si Jet sa akin at nakita kong matapos siyang mag-reply sa mga ka-text niya eh kinuha niya na naman ang phone niya at nag-text pa ng isa pang mensahe. Kinulit ko siya. Pa-embrace akong kumandong kay Jet at di sinasadya kong nabasa ang sinulat nito sa text.
Marahil ay di ko na dapat isulat yung laman ng text. Invasion of privacy na kasi. Tama na iyong nabasa ko yung text niya by chance. Kung naging rason ko man earlier ang antok ni Jet para ihinto ang plano, ngayon eh nagka-kongkretong dahilan na ako upang talagang putulin ko ang balak kong nagmula sa libog. Sa isang text niyang iyon eh napagalaman kong di pa pala over si Jet sa kanyang ex. Di na dapat ako manghimasok sa buhay pag-ibig ni Jet. Masyado nang kumplikado. Ayaw ko namang hadlangan ko pa ang malabo na ngang chance na magkabalikan sila.
Kinabukasan eh sa aming bahay na nakitulog si Jet. Tinadhana naman ata ni Lord na may kasama na naman siyang bebot naming batchmate na s aaming bahay na rin makikitulog kasi nga ang layo pa ng bahay nila at alam naming aabutin kami ng madaling araw sa huling hirit naming batch reunion. Buti n lang talaga kay bebot batchmate number 2 kasi kung hindi ay baka pinanghinaan na naman ako ng moral fiber at muling ipagpatuloy ang maitim kong balak. Walang nangyari though. Buti na lang. Di ko narin nagawang aminin kay Jet na may binabalak nga ako.
Hanggang dito na lang siguro.
Kung mabasa mo man ito Jet. Sorry ha. Sorry dahil naging marupok ako. Sorry kung naging mababa ang tingin ko sa pagkakaibigan natin. Pasensiya na. Nilibugan lang.
Sunday, January 2, 2011
Pornocopia
To kill time while my Bel Ami video of Andre Boleyn, Jack Harrer and Kevin Warhol is being converted to DivX format, let me go down memory lane and revisit my first venture into this forbidden fruit called pornography.
I remember my first porn, I was in the 4th grade then. It was uneventful, really. My cousin woke me up in the middle of the night to view this movie. His bestfriend fed the betamax tape (yes, it was that long ago) into the player and they both got comfortable. I didn't know at the time that they were masturbating through their shorts. The movie started with this man reading the daily newspaper while this girl was repeatedly staring at him and his crotch. She got up and knelt in front of him and started undoing his trousers. To my shock, his plump penis was in her hands in no time and it got really big (even for my present standards) and it looked flushed with blood and hard.
The scene unrolling before my eyes that night awoke a primal curiosity in me, a curiosity which I continually fed and has today turned that same curiosity into this green-eyed beast constantly awake constantly reminding me that I am a creature of lust. By the way, that cousin of mine turned out to be gay. I bet he liked watching those movies with his bestfriend because he lusted over him while they were jacking off.
Anyway, my second porn would be that of Rocco Siffred in the movie Tarzan. The story behind my discovery of the pirated VCD is actually fun to tell. You see, curious as I was, I thought that if you can put copies of files onto diskettes (yes, another ancient artifact) why not put copies into CDs. I searched high and low, rummaged by parent's room for a CD and at last I saw one stashed behind documents and folders. I popped it in our PC's optic drive then tried to drag-and-copy a file into the disk. As you would know, it didn't work. But what happened next did not frustrate me at all. I clicked away at the files inside the CD and voila a movie played out of this one folder named AVSEQ-something. Hahaha. Since then, I have lusted over Rocco's big fat schlong. That was when I knew what oral sex was. I discovered other acts one could do to a woman other than casual genital to genital sex. That day will forever live in infamy...well at least for me.
The dawn of the connected world would again mark another milestone in my search for porn. We first had our internet connection through a modem in my 5th year in primary school. Through Yahoo and eventually Google, I discovered tons upon tons of images from Playboy magazine. It was then that I began to notice that what actually turned me on when watching porn was not the women and their ginormous tits but actually the massive porn-sized dicks. Women spreadeagled for all to see just didn't cut it. I went looking for pics of Playgirl bunnies with gorgeous men in them. And I went on until women were completely out of the picture. Alas. I was beginning to discover I was gay as gay could be.
I would swoon over catalogs of Playgirl magazine. Those were the days of Julian Armanis, my porn god from Bel Ami studios. His scenes in Frisky Summer was too much for me to handle. Hahaha. Now that I recall, I think it was through this 30-second clip of him in a bathtub stroking his 9-inch dick which made me cum for the first time. That night, now that I think back, was marked by utmost satisfaction over my first teenage orgasm coupled by the dire worry of something unknown happening to me. I thought I grasped my dick so hard I bled out but at the same time it was making the greatest sensation ever. It was sick. I think I did it another time that night. Hahaha.
TO BE CONTINUED...
I remember my first porn, I was in the 4th grade then. It was uneventful, really. My cousin woke me up in the middle of the night to view this movie. His bestfriend fed the betamax tape (yes, it was that long ago) into the player and they both got comfortable. I didn't know at the time that they were masturbating through their shorts. The movie started with this man reading the daily newspaper while this girl was repeatedly staring at him and his crotch. She got up and knelt in front of him and started undoing his trousers. To my shock, his plump penis was in her hands in no time and it got really big (even for my present standards) and it looked flushed with blood and hard.
The scene unrolling before my eyes that night awoke a primal curiosity in me, a curiosity which I continually fed and has today turned that same curiosity into this green-eyed beast constantly awake constantly reminding me that I am a creature of lust. By the way, that cousin of mine turned out to be gay. I bet he liked watching those movies with his bestfriend because he lusted over him while they were jacking off.
Anyway, my second porn would be that of Rocco Siffred in the movie Tarzan. The story behind my discovery of the pirated VCD is actually fun to tell. You see, curious as I was, I thought that if you can put copies of files onto diskettes (yes, another ancient artifact) why not put copies into CDs. I searched high and low, rummaged by parent's room for a CD and at last I saw one stashed behind documents and folders. I popped it in our PC's optic drive then tried to drag-and-copy a file into the disk. As you would know, it didn't work. But what happened next did not frustrate me at all. I clicked away at the files inside the CD and voila a movie played out of this one folder named AVSEQ-something. Hahaha. Since then, I have lusted over Rocco's big fat schlong. That was when I knew what oral sex was. I discovered other acts one could do to a woman other than casual genital to genital sex. That day will forever live in infamy...well at least for me.
The dawn of the connected world would again mark another milestone in my search for porn. We first had our internet connection through a modem in my 5th year in primary school. Through Yahoo and eventually Google, I discovered tons upon tons of images from Playboy magazine. It was then that I began to notice that what actually turned me on when watching porn was not the women and their ginormous tits but actually the massive porn-sized dicks. Women spreadeagled for all to see just didn't cut it. I went looking for pics of Playgirl bunnies with gorgeous men in them. And I went on until women were completely out of the picture. Alas. I was beginning to discover I was gay as gay could be.
I would swoon over catalogs of Playgirl magazine. Those were the days of Julian Armanis, my porn god from Bel Ami studios. His scenes in Frisky Summer was too much for me to handle. Hahaha. Now that I recall, I think it was through this 30-second clip of him in a bathtub stroking his 9-inch dick which made me cum for the first time. That night, now that I think back, was marked by utmost satisfaction over my first teenage orgasm coupled by the dire worry of something unknown happening to me. I thought I grasped my dick so hard I bled out but at the same time it was making the greatest sensation ever. It was sick. I think I did it another time that night. Hahaha.
TO BE CONTINUED...
Friday, December 31, 2010
Hell-Oh...
In a city where fireworks are non-existent, its hard to dampen a sulky mood on a dawning decade.
You see, a 24-turning-25, shy, overweight, single-since-coming-out, gay guy in Davao City who at the same time has his daily life buried in his Medical books and whose idea of quality alone-time is sleeping his ass off or drowning in ice tea as he surfs for internet porn, it is terribly hard to bump-into let alone aggressively search for that compatible someone who would be just the right guy to negate all the above-mentioned obstacles to a great life.
I have been obsessed by this very craving. Cried myself to sleep, even tormented myself with the prospect of growing old alone. Why don't I have a boyfriend? Am I that unattractive? Doesn't anybody find me interesting? Why do I choose to wallow in my self-pity despite knowing how crappy doing exactly thus is?
Well, for one, I am devoid of self-confidence. My friend, Kitte, today said "if you look good, you feel confident". She didn't quite know how hard her statement hit me. I've had psoriasis since I was in high school. You can google it. Talking and describing it makes me sad. It is the single if not the only dilemma I've been burdened with all these years. If you have this skin disorder, you could pretty much get the picture. If you don't, then imagine having multiple, ugly, erythematous, dandruff-resembling plaques all over your back and thighs. Also, don't be hypocrite by saying physical looks don't matter because we all know it does. Hell, if it didn't, why do we have spas, beauty parlors, and Vicky Belo? It is human nature to be attracted to physical looks first before being drawn to personality. Its encoded in our genes, that is just the way nature works. Having this disease today and the knowledge that it will forever taunt me makes me feel really ugly.
TO BE CONTINUED...
You see, a 24-turning-25, shy, overweight, single-since-coming-out, gay guy in Davao City who at the same time has his daily life buried in his Medical books and whose idea of quality alone-time is sleeping his ass off or drowning in ice tea as he surfs for internet porn, it is terribly hard to bump-into let alone aggressively search for that compatible someone who would be just the right guy to negate all the above-mentioned obstacles to a great life.
I have been obsessed by this very craving. Cried myself to sleep, even tormented myself with the prospect of growing old alone. Why don't I have a boyfriend? Am I that unattractive? Doesn't anybody find me interesting? Why do I choose to wallow in my self-pity despite knowing how crappy doing exactly thus is?
Well, for one, I am devoid of self-confidence. My friend, Kitte, today said "if you look good, you feel confident". She didn't quite know how hard her statement hit me. I've had psoriasis since I was in high school. You can google it. Talking and describing it makes me sad. It is the single if not the only dilemma I've been burdened with all these years. If you have this skin disorder, you could pretty much get the picture. If you don't, then imagine having multiple, ugly, erythematous, dandruff-resembling plaques all over your back and thighs. Also, don't be hypocrite by saying physical looks don't matter because we all know it does. Hell, if it didn't, why do we have spas, beauty parlors, and Vicky Belo? It is human nature to be attracted to physical looks first before being drawn to personality. Its encoded in our genes, that is just the way nature works. Having this disease today and the knowledge that it will forever taunt me makes me feel really ugly.
TO BE CONTINUED...
Sunday, November 28, 2010
Medical Bloopers
Medical Bloopers No.1
Scene: Mental Hospital, Interviewing Mental Patient aka "Manong"
Hayme: Manong, ilan naman kayong magkakapatid?
(Sir, how many siblings do you have? [rough translation])
Manong: Anim
(Six)
Hayme: Lahat naman po ba sila NORMAL sa pag-iisip?
(Are all of them MENTALLY NORMAL?)
XHET!!! Wrong question!!! Well, I clearly have a lot more to learn about clinical tact. Urgh! Good thing Manong didn't react much. Either he's understanding of my lack of interviewing skills considering I'm a second year medical student or he was unaware of the implication behind the question. Ehe.
#################
Medical Blooper No.2
Scene: Weekly Family Lunch, Sunday, Nov. 28, 2010
Uncle: Papa-Antivirus nga pala ako sa'yo.
(I wanna get an Antivirus from you.)
Hayme: Po? Alin po? Hepa-B? Di pa naman po ako marunong.
(Uhm, what? Which one? Hepatitis-B? I still don't know how [to
administer it].)
Uncle: Di ata yun. Kaspersky ata yung sabi ng kakilala ko.
(That's not it. I think my pal told me it was named Kaspersky.)
Ehehehehe. I overthink things sometimes. And most of the time, I can't get my mind off school.
#################
Medical Blooper No.3
Scene: Pathology Class, Mini-AVR @ Laboratory Hall
Dr.M : If bowel infarcts happen, what type would they be?
Class : Red Infarct
Dr.M : Good. Why would they not become white infarcts?
Class : Because the intestines have multiple blood supply.
Dr.M : Very good. Because of the intestinal CASCADES...(then I butt in)
Hayme : ARCADES
And I butt in with my conversational loud voice which reberverrated across the small room. Dr.M scanned the hall and was drawn towards my direction. I futilely hunched my back. He spotted me anyway.
Dr.M : Thank you for the correction. Yes. ARCADES...Because of the intestinal arcades...
Whew!!! Another tight corner there. Me and my nasty habit of butting in on someone when I spot a wrong word, mispronounced word, grammatically incorrect sentence...etc. Ugh!
INFO: (http://en.wikipedia.org/wiki/Arterial_arcades)
Scene: Mental Hospital, Interviewing Mental Patient aka "Manong"
Hayme: Manong, ilan naman kayong magkakapatid?
(Sir, how many siblings do you have? [rough translation])
Manong: Anim
(Six)
Hayme: Lahat naman po ba sila NORMAL sa pag-iisip?
(Are all of them MENTALLY NORMAL?)
XHET!!! Wrong question!!! Well, I clearly have a lot more to learn about clinical tact. Urgh! Good thing Manong didn't react much. Either he's understanding of my lack of interviewing skills considering I'm a second year medical student or he was unaware of the implication behind the question. Ehe.
#################
Medical Blooper No.2
Scene: Weekly Family Lunch, Sunday, Nov. 28, 2010
Uncle: Papa-Antivirus nga pala ako sa'yo.
(I wanna get an Antivirus from you.)
Hayme: Po? Alin po? Hepa-B? Di pa naman po ako marunong.
(Uhm, what? Which one? Hepatitis-B? I still don't know how [to
administer it].)
Uncle: Di ata yun. Kaspersky ata yung sabi ng kakilala ko.
(That's not it. I think my pal told me it was named Kaspersky.)
Ehehehehe. I overthink things sometimes. And most of the time, I can't get my mind off school.
#################
Medical Blooper No.3
Scene: Pathology Class, Mini-AVR @ Laboratory Hall
Dr.M : If bowel infarcts happen, what type would they be?
Class : Red Infarct
Dr.M : Good. Why would they not become white infarcts?
Class : Because the intestines have multiple blood supply.
Dr.M : Very good. Because of the intestinal CASCADES...(then I butt in)
Hayme : ARCADES
And I butt in with my conversational loud voice which reberverrated across the small room. Dr.M scanned the hall and was drawn towards my direction. I futilely hunched my back. He spotted me anyway.
Dr.M : Thank you for the correction. Yes. ARCADES...Because of the intestinal arcades...
Whew!!! Another tight corner there. Me and my nasty habit of butting in on someone when I spot a wrong word, mispronounced word, grammatically incorrect sentence...etc. Ugh!
INFO: (http://en.wikipedia.org/wiki/Arterial_arcades)
Subscribe to:
Comments (Atom)






